As Cavafy's most famous poem, Ithaka has been translated many times. But as Cavafy's birthday present to me, I thought I'd try a hand at his inspirational words.
When you set out on your pilgrimage to Ithaca
Be fervent that it's long the road,
Loaded with plot twists, loaded with things learned.
The man-eating giants and the one-eyed ones,
Don't fear them, nor the Lord of the Sea;
Things like that you will never in your life find.
Keep a high-vibe point of view, then aristocratic
Stirs will move your spirit and graze across your skin.
The Laestrygonians and the Cyclops,
The Lord of Storms you won't ever come upon
Unless you haul them with your whole soul,
Unless your whole soul puts them in the scene.
I pray for you that the road is long.
May you wake to many summer mornings
When, with what gratification, what delight
You enter ports that you have never seen before.
You should pause at the Phoenician emporiums
And secure exceptional wares,
Mother of pearl and coral, succinite and Gaboon ebony,
Arousing aromatics of every kind.
Arouse as many aromas as you can
And slip into Egyptian cities as you will
To learn and learn from the masters of the work.
Always hold this Ithaca in your mind.
The arrival is the end of your mission.
Don't rush the journey in the least
Better it endures for many years;
And a now old man drops an anchor by the shore,
Wealthy with all he has earned along the way,
Having learned there are no riches in Ithaca.
Ithaca gave you the beautiful journey.
Without her, you would not have set out.
But she does not have a thing to give you now.
And if you find her meagre, Ithaca never mocked you
Because it made you wise from the experience.
By then you will have gathered what the Ithacas are for.
--------------------------------------------------------------
Ιθάκη
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν’ ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
'H Ιθάκη σ’έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.
