From an unpublished fragment of Cavafy (1897)
They issue the certificate in the bank of the future,
Limited shares, a dangerous credit risk
And if the enterprise topples, if the hopes end up counterfeit
It at least will be mine, the wood account, forever in the red.
But the worst part is the usury to merely exist
And my will is in a vice, a heavy vice
I pay and pay but nothing ends any more
And always, always, the same stays my debt.
------------------------------------------------------------------------
Η Τράπεζα του Μέλλοντος
Στην Τράπεζα του Μέλλοντος λίγες μετοχές να βγάζω·
είναι πολύ επικίνδυνη η πίστωσις εκεί.
Κι αν η επιχείρησις αποτύχει, αν οι ελπίδες είναι ψεύτικες,
τότε θα μείνει ο λογαριασμός μου πάντα ελλειμματικός.
Αλλ’ όμως, το χειρότερο είν’ οι τόκοι της ζωής,
που είναι τόσο βαρείς, τόσο πολύ βαρείς.
Πληρώνω, και πληρώνω, και δεν τελειώνω πια.
Και μένω, και μένω, με το χρέος μου πάντα το ίδιο.